خيلي حرفا دارم واسه گفتن ولي ديگه مي‌ترسم اينجا چيزي در مورد خودم بنويسم. چون افراد سودجو خيلي زياد شدن. دلم مي‌خواد بنويسم ولي نمي‌شه. به اين موضوع فكر مي‌كردم كه خونه‌امو عوض كنم و برم يه جاي ديگه. ولي مي‌دونم هر جا برم اون مزاحم دنبالمه. پس همينجا مي‌مونم ولي در مورد خودم كمتر مي‌نويسم. همه چيز تقريباً رو به راهه. ولي در تمام لحظات به دعاهاي خير شما دوستان عزيزم نيازمندم...

به نظر شما خدا تلافي اين همه ظلم و بدجنسي رو سر اون درمياره؟ يعني من اون روز رو به چشم مي‌بينم يا به گوشم مي‌رسه كه ... به فلاكت و بدبختي افتاده؟ اميدوارم...

پ.ن: خيلي سخته وقتي تو بدترين شرايط زندگي هستي و به يه هم‌صحبت احتياج داري ولي همه تو اين موقعيت حرف خودشونو مي‌زنن. منم تو همچين شرايطي مي‌سوزم و مي‌سازم و حرفي نمي‌زنم.

از صبح دلم گرفته و دارم ترانه لالايي ويگن رو گوش مي‌دم. فقط مي‌گم خدا ازت نگذره...

پ.ن: كسي مي‌تونه بهم كمك كنه تا آرشيو مطالبمو مخفي كنم؟ اگه كسي مي‌تونه بهم خبر بده. منتظرم...

داشتم تو سايتها گشتي مي‌زدم كه به سايت انار ترش برخوردم و اين متن رو توش خوندم. شايد خيلي از شما خونده باشيدش ولي برام جالب بودم دوست داشتم تو بلاگم بنويسمش. پس بخونيد:

حسين زمان خواننده و آهنگساز ايراني با نوشتن يادداشتي تحت عنوان "گلشيفته‌ها و خود شيفته‌ها" ضمن حمايت از گلشيفته فراهاني نوشته است:"نميدانم چرا بايد از دست گلشيفته فراهاني عصباني بود. گلشيفته همان گلشيفته سابق است هيچ فرقي نكرده . همان كسي است كه زماني بعنوان يك هنرمند توانمند در اين مملكت به نقش آفريني مي‌پرداخت" .

وي با اشاره يه اين كه "آنچه بايد به آن توجه داشته باشيم اين است كه گلشيفته هم اكنون هماني هست كه مي‌خواهد باشد نه آن كسي كه مجبور بود باشد"، گفته است:" گلشيفته‌هاي فراهاني تا زماني كه در مملكت خود زندگي مي‌كنند مجبورند نقش در نقش بازي كنند. يك نقش دائمي دارند در يك فيلم دائمي كه فيلم زندگي‌شان است. مجبورند براي ماندن و زيستن هر روز نقش بازي كنند نمي‌توانند خودشان باشند چرا كه نمي‌گذارند خودشان باشند پس مجبورند در فيلم زندگي خود نيز بازيگري كنند. كار سختي است در عين حضور در سكانس‌هاي مختلف زندگي مجبوري به نقش آفريني‌هاي ديگر بپردازي".

اين آهنگساز و خواننده ايراني، هنرپيشگي نهادينه شده را از ويژه‌گي‌هاي اكثريت ما مردم ايران دانسته و اظهار داشته است:" البته متاسفانه در بسياري از موارد اين هنرپيشگي به سبك ايراني، رنگ نفاق به خود مي‌گيرد. بايد نقش يك حزب‌اللهي را بازي كنم تا در فلان اداره استخدام شوم . بايد ريش بگذارم تا ترفيع بگيرم . بايد چادر به سر كنم تا انتقالي ام جور شود . بايد دكمه بالايي پيراهنم را ببندم و يك تسبيح به دست بگيرم تا در گزينش رد نشوم . بايد مدرك قلابي جور كنم تا پرستيژ اجتماعي داشته باشم و هزاران بايد ديگر . همه اينها يعني نقش بازي كردن اما نه به معناي هنرپيشگي بلكه به مفهوم نفاق. هر روز شاهد چهره زشت نفاق در جامعه هستيم، نفاقي كه تبديل به يك عادت شده است".

حسين زمان در پايان يادداشتش نوشته است:" گلشيفته فراهاني در فيلم تازه اكران شده " مجموعه دروغ‌ها " تنها در يك نقش ظاهر شده است. گلشيفته فراهاني روي فرش قرمز خودش مي‌باشد، هماني كه مي‌خواهد باشد، هماني كه باور دارد. اگر بي‌حجابي او را گناه بدانيم بايد اقرار كنيم در مقابل نفاق و فريبكاري گناهي بسيار كوچك است. تعجب ميكنم از جماعتي كه با ديدن عكس هاي گلشيفته فراهاني در خارج از ايران فريادشان به آسمان رفته و جامه بر تن مي‌درند اما در مقابل خيانت بزرگي كه آقاي كردان وزير كشور جمهوري اسلامي مرتكب شده لال شده اند. صداقت و يكرنگي امثال گلشيفته فراهاني او را در مقابل نيرنگ و فريب اين منافقان مكار و روباه صفت كاملاً متمايز مي‌كند. گلشيفته، گلشيفته است شما به حال خود فكري كنيد كه خود شيفته‌ايد".

 خوشحالم كه رفتي. اميدوارم موفق باشي. هميشه دوستت داريم. به اميد موفقيت بيشتر تو در سينما. به قول خواجه اميري هر چي آرزوي خوبه واسه تو...

گلشيفته قبل:

گلشيفته بعد:

تصوير گلشيفته و دي‌كاپريو در نمايي از فيلم:

دوستت دارم گل باغ زندگيم...